Fatame

به راستی که قنوت آدمی را به دنیایی دگر می برد! چه لحظه ی زیبایی است. ربنا را که می گویم دیگر نمی دانم کجایم در آسمان یا زمین؛ نزد خود یا خدا!

رکوع!… چه لحظه ی شیرینی است. تو را غرق در دریای معرفت می گرداند و تو می دانی که دگر بار مست معرفت الهی خواهی گشت.

شیرینی رکوع تلخی گناهان را به باد فراموشی می سپارد.

به سجده که می روی، نزد خدا چون شید نورانی و چون ماه زیبا می شوی و گویی ستارگان را در جهنم حسد قرار می دهی.