حجاب یعنی به جای شخص، شخصیت را دیدن.
حجاب یعنی به همهی نا محرمان و ظاهر بینان “نه” گفتن.
حجاب آوای ملکوتی جمال طلبی معنوی زن است.
حجاب تلالو شبنم بر چهرهی زیبای گل است.
حجاب تضمینی برای تداوم خط زیبای شرافت است.
حجاب تداوم بخش آیههای مهربانی متقابل همسران است.
حجاب بوتهی خوشبوی گل عفاف است.
حجاب سپری است قوی در برابر شمشیرهای تهاجم فرهنگی.
حجاب سند اطاعت از فرمانده هستی است.
حجاب زنجیری گران بر دستهای دیو گناه است.
حجاب گامهای بلند انسان در کوچههای معانی است…
✦✮✦✮✦✮
چهارده معصوم چهارده شخصیت دور از اشتباه و گناه یا معصوم هستند که از سوی شیعیان دوازدهامامی محترم شمرده میشوند. این چهارده نفر عبارتند از محمد، دخترش فاطمه زهرا و دوازده امام. بهگفتهٔ حامد الگار، صفت عصمت برای امامان در اوایل نیمهٔ اول سدهٔ دوم هجری پدیدار شد و خیلی سریع به پیامبران نیز تعمیم یافت. شیخ صدوق (د. ۳۸۱ ه.ق)، شیخ مفید (د. ۴۱۳ ه.ق) و شریف مرتضی (د. ۴۳۶ ه.ق) بهطور پیدرپی، عصمت محمد و امامان را بهشکلی فزایندهتر تعریف کردند، تا اینکه این نظریه برای مستثنی کردن این افراد از هر گناهی یا خطایی چه پیش و چه پس از تصدی منصبشان بهوجود آمد. در مورد فاطمه زهرا، عصمت او از پیوند میان نَبُوَّت و امامت — دو نهادی که به عصمت شناخته میشوند — و نیز ارتباطش با امامان و صفات آنان در روایات بیشمار ناشی میشود. او را گاهی بهعنوان «مَجمَعُ النّورَیْن» مینامند. اثبات قرآنیِ عصمت چهارده معصوم از آیهٔ تطهیر[یادداشت ۱] و آیهٔ ۱۲۴ سورهٔ بقره[یادداشت ۲] گرفته شدهاست. ممکن است تصور شود که تعداد چهارده معصوم، گذشتهنگر و پس از غیبت امام دوازدهم بودهاست، و بدیهی است که مدتی فاصله میان درگذشت امام یازدهم، حسن عسکری در ۲۶۰ ه.ق/۸۷۳ م، و ظهور اجماعی مبنی بر تکمیل خطِّ امامت با غیبت فرزند خردسالش، امام دوازدهم، وجود داشت. بااینحال، این موارد پیشتر در احادیث شیعه وجود داشتند که فقط از دوازده امام سخن میگفتند، بهگونهایکه تبلور اعتقاد در یک سلسلهٔ دوازدهتایی چندان مشکلساز نبود.
مشهورترین لقب او، عسکری است که اشاره به اقامت اجباری اش در سامرا دارد. امام حسن عسکری(ع) در سامرا تحت مراقبت حکومت قرار داشت و برای فعالیت های خود با محدودیت روبه رو بود. ایشان از طریق نامه با مسلمانان ارتباط داشت و عثمان بن سعید، نخستین نایب خاص امام زمان(عج)، از نمایندگان خاص وی نیز به شمار می رفت. درسال 255 تنها فرزند آن حضرت مهدی موعود چشم به جهان گشود.
امام حسن عسکری(ع) در 8 ربیع الاول سال 260ق، در 29 سالگی در سامرا به شهادت رسید و در کنار پدر خود دفن شد. مدفن آن دو به حرم عسکریین مشهور است که از زیارتگاه های شیعیان در عراق محسوب می شود. امام حسن عسکری(ع) تنها امامی است که به حج مشرف نشد.
رحلت پیامبر(ص) از رویدادهای سال ۱۱ق است که با وقوع آن مسلمانان دچار اختلاف شدند و همین مسئله تأثیرات زیادی بر سرنوشت آنان داشت. بحث از رحلت یا شهادت پیامبر و پیامدهای آن نیز از مباحث مهم تاریخ اسلام است. بر پایه روایاتی که در منابع روایی شیعه و سنّی نقل شده، پیامبر(ص) توسط زنی یهودی مسموم و شهید شد؛ اما برخی معتقدند پیامبر به مرگ طبیعی از دنیا رفته است. به گفتهٔ جعفر مرتضی عاملی عالم و پژوهشگر تاریخ اسلام، رسول خدا چند بار هدف ترور قرار گرفت و به سبب مسمومیت از دنیا رفت.
رحلت پیامبر
اربعین حسینی، به چهلمین روز شهادت امام حسین (علیهالسلام) و یاران با وفای آن حضرت که مصادف با روز بیستم ماه صفر شده، مشهور است.
بنا بر برخی نقلها اسرای کربلا روز بیستم ماه صفر سال ۶۱ق در بازگشت از شام، برای زیارت قبر امام حسین (علیهالسلام) و دیگر شهدا به کربلا رفتند؛ اما عدهای از علما همچون شیخ طوسی و شیخ مفید قائلند که اسراء از شام به مدینه رفتهاند؛ همچنین عدهای از علما، نویسندگان و مقاتل، ورود اسراء در اولین اربعین حسینی به کربلا را بعید دانسته و روایات و دلائل در این مورد را رد کردهاند؛ با این وجود ورود جابر بن عبدالله انصاری در اربعین به کربلا و زیارت آن حضرت، در بین منابع چندان اختلاف نیست و سنت زیارت اربعین به دست او تاسیس گردیده است.
زیارت اربعین از اعمال مستحبی این روز بوده و بنا بر روایتی از امام حسن عسکری (علیهالسلام) از نشانههای مومن شمرده شده است. شیعیان در این روز به عزاداری میپرداند. پیادهروی اربعین به سوی کربلا از گستردهترین مراسمات عزاداری و از بزرگترین اجتماعات مذهبی جهان محسوب میشود.
امام جعفر صادق (علیهالسّلام) بنا به نقل مشهور در روز ولادت نبی گرامی اسلام (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) یعنی ۱۷ ربیع الاول در شهر مدینه به دنیا آمد.
عموم مورخان سال ولادت ایشان را سال ۸۳ هجری ذکر کردهاند.[۱][۲] در کتاب تاریخ تشیع آمده است:
«جعفر صادق (علیهالسّلام) در روز جمعه یا دوشنبه هفدهم ربیع الاول سال ۸۰ یا ۸۳ هجری، مصادف با ولادت رسول خدا (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) دیده به جهان گشود.[۳]
و در کتاب «موسوعة الامام الصادق» آمده است:
«شهید اول در"دروس"، «نام یکی از کتابهای ایشان است.» روز ولادت حضرت را ۱۷ ربیع الاول سال ۸۳ هجری ذکر کرده است و همین قول مشهور نزد شیعه است. و این روزی است که رسول خدا در این روز به دنیا آمد. و این مطلب نزد ائمه اهل بیت ثابت میباشد.